Czas czytania: 3 minuty.

Azalia – Opis

Spis treści

Azalia, nazywana również różanecznikiem lub rododendronem (Rhododendron L.) zaliczana jest do rodzaju roślin określanych jako wrzosowate (Ericaceae). Posiada ponad tysiąc gatunków. Jeżeli chodzi o jej miejsca występowania, to przede wszystkim można ją spotkać w Azji, zaś w mniejszej liczbie gatunków w Ameryce Północnej, Południowej oraz Europie. 

Przez tak różnorodną ilość miejsc istnieje wiele rodzajów Azali. Krzew najczęściej rośnie na glebach próchnicznych i kwaśnych, w obszarach górskich, oraz na torfowiskach i skałach oraz glebach wapiennych. Rośliny te zasiedlają takie miejsca jak: lasy, formacje krzewiaste i wrzosowiska. Niektóre z gatunków zalicza się do epifiatów. 

Kwiaty Azali

 

Jeżeli chodzi o kwiaty różanecznika to te u jednych gatunków posiadają woń, a u innych nie. Zapylane są zaś przez owady, natomiast niektóre z gatunków, które można spotkać w Himalajach – także przez ptaki. Jest to jeden z częściej uprawianych a razem bardziej zróżnicowanych krzewów ozdobnych w strefie umiarkowanej, a przede wszystkim na obszarach, które posiadają sporą ilość opadów w sezonie wegetacyjnym. 

Odmiany posiadające zimnozielone, skórzane liście, nazywa się zwykle rododendronami lub różanecznikami, zaś te które posiadają miękkie i lekko owłosione, zrzucane na zimę lub półzimotrwałe liście – azaliami. 

Azalia czerwona

Azalia i jej uprawa

Azalia jest rośliną, która dość dobrze znosi nawet silne mrozy. Podobnie sprawa ma się z różanecznikiem, o ile nie będzie mu brakować wody w podłożu. Jeżeli bowiem w zimie zamarznie gleba rośliny te tracą możliwość jej poboru. Aby zatem uchronić je przed uschnięciem w zimie należy jesienią odpowiednio nawodnić podłoże wokół nich, tak aby nasyciły się wodą jeszcze przed zimą. 

Azalia źle znosi silne wiatry, dlatego dużą uwagę powinno się zwrócić na jej pielęgnacje. Powinno zatem się je sadzić w miejscach, które są osłonięte od wiatru, a przy tym nasłonecznionym lub półcienistym. Roślinę tę sadzi się wyłącznie wraz z bryłą korzeniową. Wymaga ziemi kwaśnej (pH 4 – 5) oraz próchnicznej. Taki rodzaj ziemi możemy otrzymać, jeżeli do dobrej ziemi dodamy kwaśny torf, zmieloną korę, albo przegniłe igliwie.

 Na przestrzeni od maja do lipca należy je systematycznie nawozić niedużymi dawkami nawozów kwaśnych  takimi jak siarczan amonu, czy siarczan potasu, a najlepiej specjalną odmianą przeznaczoną dla rododendronów. 

Polecamy również:

Przewiń do góry