7 błędów przy wysiewie pomidorów, które psują rozsadę

Błąd 1 i 2: zły termin i stare nasiona

Najczęściej siejemy za wcześnie. Rozsada pomidorów potrzebuje 6-8 tygodni, a do gruntu trafia po 15 maja, więc styczeń i początek lutego to zdecydowanie za wcześnie dla upraw polowych. Rośliny trzymane w domu zbyt długo wyciągają się, zakwitają w doniczkach i po posadzeniu długo chorują. Dokładne terminy dla gruntu, tunelu i szklarni opisuje poradnik kiedy siać pomidory.

Drugi błąd to sięganie po przypadkowe, przeterminowane torebki. Nasiona pomidorów zachowują zdolność kiełkowania przez 4-5 lat, ale tylko przechowywane w suchym i chłodnym miejscu. Starsze warto sprawdzić próbą na wilgotnym ręczniku papierowym.

Błąd 3 i 4: ciężka ziemia i zbyt głęboki siew

Ziemia z ogrodu lub uniwersalne podłoże do kwiatów są dla siewek za ciężkie i często zawierają zarodniki grzybów. Do siewu najlepiej nadaje się lekkie, drobne podłoże do rozsady, ubogie w nawóz. Nasiona przykrywa się warstwą o grubości około 0,5-1 cm. Posiane głębiej wschodzą nierówno albo wcale, a pozostawione na wierzchu przesychają.

Do kiełkowania potrzebne jest ciepło, najlepiej 22-25 stopni. W takich warunkach wschody widać po 5-10 dniach. Pojemnik można przykryć folią, ale trzeba ją codziennie uchylać.

Błąd 5: za ciepło i za ciemno po wschodach

To najpoważniejszy błąd domowej rozsady. Siewki, które po wschodach stoją w ciepłym pokoju z dala od okna, w kilka dni zamieniają się w cienkie, blade nitki. Zaraz po pojawieniu się liścieni pojemnik trzeba przenieść w najjaśniejsze miejsce i na około tydzień obniżyć temperaturę do 16-18 stopni. Jeśli parapet jest ciemny, pomaga lampa LED do roślin świecąca 12-14 godzin na dobę.

Błąd 6: przelewanie

Młode pomidory źle znoszą stale mokre podłoże. Nadmiar wody w połączeniu z chłodem i brakiem przewiewu kończy się zgorzelą: łodyżki czernieją tuż przy ziemi i siewki się kładą. Podlewać należy rzadziej, ale porządnie, najlepiej rano i wodą o temperaturze pokojowej, pozwalając wierzchniej warstwie przeschnąć.

Błąd 7: brak pikowania i hartowania

Siewki pozostawione w gęstym siewie konkurują o światło. Gdy mają pierwszą parę liści właściwych, trzeba je przesadzić do osobnych doniczek, zagłębiając aż po liścienie. Na zakopanej części łodygi wyrastają dodatkowe korzenie i roślina staje się krępa.

Ostatni etap to hartowanie. Przez 10-14 dni przed sadzeniem doniczki wystawia się na zewnątrz, najpierw na godzinę w półcieniu, potem coraz dłużej. Rozsada przeniesiona prosto z parapetu na słońce i wiatr dostaje poparzeń liści i traci nawet dwa tygodnie wzrostu. Dobrze przygotowana ma około 20-25 cm, grubą łodygę i ciemnozielone liście.

Warto też prowadzić krótkie notatki: datę siewu, nazwę odmiany, termin wschodów i pikowania. Po jednym sezonie widać z nich, które odmiany sprawdziły się na danym stanowisku i czy siew nie był zbyt wczesny. Takie zapiski są najlepszą wskazówką na kolejny rok i pozwalają uniknąć powtarzania tych samych błędów.